Ţađ eru nú meiri alltumlykjandi eilífđar ósköpin sem sumir eru heppnir í ţessu lífi.

Hugsiđ ykkur bara ađ fá spikfeitan og spriklandi lottóvinning greiddan út í hönd í hverjum mánuđi – allt áriđ um kring.

Ađ vera í svona lottóvinnu, vćri ţađ ekki ósköp ćđislega indćlt?

Sennilega. En ţví miđur er bara einn sigurvegari í mánađarlega launalotteríinu. Og ţađ er bankastjóri Arjónsbanka.

Og hvers vegna?

Jú. Ţađ er vegna ţess ađ hann á ţađ skiliđ.

Og hvers vegna á hann ţađ skiliđ?

Jú. Enginn getur passađ peninga betur en hann. Enginn getur gćtt ţess ađ ljótir kallar, sturluđ stjórnvöld eđa úrvinda almenningur geti tekiđ ţá af honum. Og enginn, ekki nokkur einasti lifandi mađur, getur látiđ peningana í Arjónsbanka vaxa jafn hratt og örugglega aftur, ţangađ til ţeir byrja ađ flćđa út um alla glugga og gáttir - eins og ţeir gerđu í gamla daga.

Já, öfundsjúku amlóđarnir ykkar. Bankastjóri Arjónsbanka er nefnilega ekki bara ógeđslega heppinn. Hann er líka snillingur.

Og snillingar eru sko ekki á hverju strái á ţessu landi. Ónei. Og ţeir eru heldur ekki ókeypis. Neibbs.

Ţess vegna ţarf bankastjóri Arjónsbanka sína mánađarlegu ríflegafjögurramilljónkróna gullbrydduđu gulrót til ađ nenna ţessu guđsvolađa bankastússi yfir höfuđ.

Annars fćri hann bara ađ gera eitthvađ allt annađ.

Og hver veit hvađa gráđugi happasnúđur fćri ţá ađ hirđa peningana okkar.