Krafa nútímans er sú að herramenn séu sjálfbjarga um hvaðeina er viðkemur persónulegu hreinlæti og snyrtimennsku. Nútímamaðurinn hnýtir sitt eigið hálsbindi, burstar skó sína og straujar jafnvel skyrtur ef svo ber undir. Afar mikilvægt er einnig að herramenn geti brugðist rétt við bráðatilfellum á borð við lausa tölu.
Takið mið af meðfylgjandi mynd og fylgið eftirfarandi leiðbeiningum:
1. Þræðið tvöfaldan tvinna gegnum nálaraugað. Hnýtið fyrir endann. Saumið stutt spor hægra megin við töluna. Og svo annað spor á sama stað. Athugið að mikilvægt er að velja réttan lit á tvinna. Ekki gengur t.d. að sauma hvíta tölu á hvíta skyrtu með rauðum tvinna - slíkt er vitaskuld fáránlegt.
2. Þræðið nálina og tvinnann gegnum fyrsta gatið í hnappnum - Arnargatið, en eins og flestir vita eru götin í hnappnum nefnd eftir landvættunum: Arnargat, Drekagat, Nautgat og Risagat. Miðjusetjið hnappinn yfir fyrsta spori (meyjarspori). Stingið nálinni í næsta gat(Drekagat), alla leið gegnum efnið og dragið tvinnann í gegn.
3. Stingið tannstöngli, nál ellegar prjóni milli tvinna og hnapps og útbúið þannig spúnlykkju. Saumið tvö til þrjú spor gegnum hvert gat.
4. Dragið nálina (og tvinnann) undir hnappinn hægra megin. Fjarlægið tannstöngul, nál ellegar prjón.
5. Snúið tvinnanum tvisvar til þrisvar kringum hnappsporin til að útbúa boðlykkju.
6. Gangið frá tvinnanum undir efninu með því að hnýta endann eða taka nokkur smærri saumaspor.
Hvurn gauðrifinn grefilinn á það eiginlega að þýða að taka blásaklausar, rótfastar og reykvískar götur og kynskipta þeim með offorsi og glannagangi, rétt sisvona?
Bara af því að það þarf að kenna þær við einhverjar öllum gleymdar píur, sem ekki ösnuðust til að brosa til réttra borgarskipulagsfræðinga meðan færi gafst á öldinni sem leið.
Maður hefði haldið að það væri feykinóg af álfkonuhvörfum og gvendargeislum sem enginn ann og enga eiga sögu, sem geta gengist undir slíkt ofbeldi og ofboð, möglunarlaust.
Ég meina það.
Fari það í sútuð sokkaplögg af sjömilljón sædjöflum! Hvaða vansvefta vitfirringi dettur í hug að skipta um nafn á sjálfri Skúlagötunni?
Það er ekki eins og hún sé nefnd í höfuð Skúla rafvirkja. Hún liggur þarna til heiðurs sjálfum Skúla Magnússyni, landfógeta. Stolt og fögur. Þrungin sögu og menningu í hverri gangstéttarörðu. Þar gnæfir frímúrarahöllin yfir nágrenninu og glitrar eins og gimsteinn í kornflögupakka.
Og talandi um það. Hvar eru fjandans frímúrararnir? Ætla þeir bara að láta það yfir sig ganga að fara í skikkjurnar sínar og spandexið og úða í sig kindaheilum og hlaupböngsum við eitthvert bévítans kynjafnað Bríetartún, eins og ekkert hafi í skorist?
Ætlar virkilega hvert einasta karlmenni með bein í nefi að skríða skjálfandi undir næsta pilsfald meðan frávita femínistafellibylir leggja borgina, sögu hennar og sæmd í rúst og auðn.
Svei því alla daga!
Ég væri til í að hitta froðusnakkinn og landeyðuna sem lét sér þetta í sinn froðufyllta, rétthugsandi koll koma og kynjafna duglega um viðkomandi.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
