
Af ćvintýralegum flótta og voveiflegum örlögum Ţórs og Önnu áriđ 1111. Samiđ í tilefni dagsins.
Ţór: (leggur viđ hlustir) Anna?
Anna: (annars hugar) Aha...
Ţór: (bendir í vesturátt) Riddararaddir!
Anna: (lćtur sér fátt um finnast) Ó?
Ţór: (hlustar betur, fölnar upp) Rakkar!!!
Anna: (geispar) Ć, ć...
Ţór: (lítur reiđilega á Önnu) Afćtutćfa!
Anna: (leggur frá sér árar í fússi og stekkur í land) Ró ţú Ţór!
Nú á enn eina ferđina ađ fara ađ setja sauđfjárbćndur á höfuđiđ.
Bankar og ađrar valdastofnanir hafa af einhverjum ástćđum tekiđ til viđ ađ framleiđa kjúklinga- og svínakjöt af miklum móđ og demba ţví svo yfir viđskiptavini á svo lágu verđi ađ ţađ getur einungis talist árás á heiđarlega sauđfjárbćndur, en eins og skyni bornir menn vita ruglast almúginn oft á ţessum gerólíku framleiđsluvörum. Ţađ blasir ekkert annađ en gjaldţrot viđ bćndum um allt land ef ţeim er ekki tryggđur markađur fyrir framleiđsluvöru sína, svo ljóst má vera ađ hér verđur ríkisstjórnin ađ grípa inn í.
Ég hvet ţví ţingmenn og ráđherra Framsóknarflokksins til ađ grípa skjótlega til eftirfarandi ađgerđa: