Gagnrýni – Enter

Ég brá mér í kvikmyndahús á dögunum til ađ berja augum nýjan vestra sem mikiđ hefur veriđ látiđ međ. Ég hugsađi mér gott til glóđar ţví ćđi langt er síđan almennilega kábojamynd hefur rekiđ hér á fjörur.

Raunar var ég strax efins um hćfi leikstjórans Ang Lee til ađ skila hörđum heimi kúreksturs og skamm­byssu­kúnsta á hvíta tjaldiđ, en hann hefur á samviskunni bćđi bađsloppahörmungina 'Tígur í hnipri, dreki ađ fela sig' og afspyrnuherfilega ćvisögu grćngriđungsins Húlks.

Ţá hefđi mig nú einnig mátt gruna ýmislegt ţar sem handritiđ var byggt á smásögu eftir einhverja kerlingarálft, hverrar helsta afrek mun hafa veriđ ađ fá sögu sína Skipatíđindi kvikmyndađa af sćnska ömurđarpésanum Lasse Hallström.

En jćja, ţarna var ég sumsé, gírađur upp fyrir hvínandi byssubardaga, höfuđleđraskurđ og hugvitsamleg póstrán - mćtti meir ađ segja međ hattinn.

Ţá byrja ósköpin. Og ţvílíkur ţverbullandi andstyggđar ósómi. Eru engin takmörk fyrir ţví hverju ţessir fégírugu mođmangandi bíóblesar leyfa sér ađ pranga inn á saklausa kvikmyndahúsagesti? Er ţessum mannskemmandi lúsalöbbum bévítakorniđ ekkert heilagt lengur?

Ţarna birtast á tjaldinu tveir bráđhuggulegir kúrekar. Gott og vel. Til í tuskiđ. Ţess albúnir ađ lumbra á indíánum og ţeysa yfir gresjurnar. En neinei. Ţá eru ţetta bara einhverjir hommar!

Ójá. Bossahossandi, flennihýrir og öfugyggđir - og kindasmalar í ofanálag! Ţessu er svo varpađ upp á tjaldiđ eins og ekkert sé sjálfsagđara. Ţađ ţykir bara hiđ besta mál ađ riddarar sléttunnar séu ţarna ađ hnođast saman upp á heiđi, berrassađir og brosţýđir.

Hvílík endemis della. Hvílík ađför ađ karlmennskunni. Hvílík vanhelgun í sjálfu musteri manndómsins.

Hommakúrekar eru ekki til!

Ţeir hafa aldrei veriđ, og verđa aldrei til. Ţannig er ţađ bara. Og ég ţarf engan taívanskan sóđapjakk til ađ sannfćra mig um annađ. Ţessi Ang Lee getur bara tekiđ ţessa attaníossavellu sína og trođiđ beinustu leiđ upp í sílófóninn á sér. Ég lćt ekki bjóđa mér svona rugl.

---

Stjörnurnar tvćr fá ađalleikararnir fyrir hattana. Ţeir voru ferlega smartir.

Lesbók frá fyrri tíđ

Enn er hafinn sá skrípaleikur sem mest allra fer í mína fíngerđustu taugaenda og fyllir mig ógleđi og gremju; nefnilega val kynţokkafyllsta karlmanns landsins.

Svei.

Keppast nú lausgyrtar ungskottur, innikróađar uppgjafadrćsur og másandi kynvillingar viđ ađ hringja inn međ sleffyllt vit og kjósa sína eftirlćtis órariđla.

Oftast nćr eru ţađ einhverjir alkóhóllegnir gjálífisgosar og vessahvetjandi fleđurakkar sem fá flest atkvćđin - og ţá gjarnan ţeir sem helst hafa glennt sig á forsíđum glansskeinirita ýmiskonar ellegar belgt sig ítrekađ út međ gífuryrđum og bólfaraglotti á sorpmettum sjónvarpsskjám landsmanna.

Takiđ ekki ţátt í ţessum niđurlćgingarsirkús. Sýniđ okkur karlmönnum vott virđingar, okkur sem enn berum höfuđ hátt og látum ekki eingöngu stjórnast af ţverkynja bossadilli og myndavélablossum.

Viđ erum ekki kynverur - viđ höfum ekki ţokka. Viđ erum íslenskir karlmenn.

m.baggalutur.is Facebook Tvítill Tónlist.is iTunes YouTube Instagram RSS
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Spesi – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
Enter – Gagnrýni
 
     1, 2, 3, 4, 5  
Ţjóđbók
Baggalútur er hýstur af alúđ og umhyggju hjá ADVANIA