Skelfingar ósköp þarf að ræða mikið þessar ekkisens andsvítans kosningar. Rífast. Kvabba. Tuða. Grenja. Sífra. Þvæla. Í tíma og ótíma.
Hvernig nennir fólk þessu?
Er ekki miklu betra, hagkvæmara, skilvirkara, heppilegra og sársaukaminna — að láta 5-6 manna dómnefnd velja þessa aumingjans opinberu starfsmenn sem bjóða sig fram til Alþingissetu?
Svona eins og var einu sinni í Eurovision. Þegar allt var fallegra og betra.
Ég tek það skýrt fram að mig langar ekki kakóbaun í þvottabala til að sitja í þeirri dómnefnd.
Þessa áhugaverðu lesningu rakst ég á í vestur-íslenska tímaritinu Vínlandi, sem kom út í Manitoba 1902-1908:
„Pétur þessi kom frá Texas og þótti illur viðureignar. Hann var hérumbil jafn fyrirferðar á lengdina og þverveginn, með kafloðinn kjaft og augnabrúnir. Hann hafði ekki góðan mann að geyma, og fann upp á öllum skrattanum öðrum til meins. Hann var lygari, þjófur og eiturnaðra í þríeiningu. Og það þori eg að segja að Texas Pési horfði ekki meira í að drepa mann en fá sér að drekka – og honum varð þó ekki flökurt af sopanum piltinum þeim. Friðsamir menn töluðu hógværlega og létu hann alveg eiga sig; óróaseggjum holaði Pétur einhversstaðar niður úti á sandinum.“
Þetta gæti vakið áhuga þeirra sem muna eftir hinum velska og rauðklædda Ofurbangsa, sem var tíður gestur á skjám landsmanna á 9. áratug síðustu aldar. En hans erkióvinur var einmitt Texas-Pési.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
