Međan ég man.

Einhversstađar las ég ađ ţađ ćtti ađ halda áfram ađ endurútgefa ţjóđargersemarnar um Tinna.

Sem er vel. Stórvel meir ađ segja.

En bíđum nú pollhćg – nú hyggjast forleggjararnir gefa ţćr út í nýju broti. Smćrra. Ţá geri ég ráđ fyrir ađ átt sé viđ stađaldvergbrotiđ sem nú er í tísku ađ trođa menningarverđmćtum í úti í hinum stóra heimi.

Ţađ á sumsé međ öđrum orđum ađ niđursjóđa Tinna – og bera á borđ fyrir komandi kynslóđir sem hvern annan skyndirétt.

Ţetta verđur ađ stöđva. Og ţađ strax.

Ţví hver veit hverju ţessir hryđjuverkamenn taka nćst upp á – Flateyjarbuslubók?