Ţađ er nú meiri óbilandi andskotans aumingjagćskan sem tröllríđur ţessu ţjóđfélagi.

Ósjálfbjarga aumingjum og ţurfalingum er daglega bjargađ úr eigin gryfjum og gildrum. Allt gert til ađ létta undir ţeim og allt kapp lagt á ađ ţrífa eftir ţá skítinn og skömmina.

Já, ţađ er gott ađ vera aumingi á Íslandi.

Ógeđslega ríkur og umsvifamikill aumingi – auđmingi.

Og mikiđ vona ég ađ aumingjans aumingjarnir fái allar sínar skuldir fyrirgefnar og afskrifađar – svo ţeir nái nú auđćfum sínum og allsnćgtum sem fyrst aftur. Komi undir sig fótum sínum og fyrirtćkjum án óţarfa tafa og tilfćrslna. Ţví ţeirra bakland er ríkiđ – mátturinn og dýrđin.

Hinir sem ekkert áttu og aldrei nutu neins, hafa jú einskis ađ sakna og engu ađ tapa. Enda ekki aumingjar.