Skyndilega er óbyggilega rokrassgatið Viðey orðið hvers manns hugljúfi. Skrumslefandi borgarstarfsmenn keppast um að lofa hugmyndir um að flytja hitt og þetta hafurtask út á þetta yfirgefna sker sem enginn ann og enginn vill af vita.
Nýstárlegum gleðigandi Yokar Ono var nýverið fundinn þar staður fjarri mannabyggðum - og nú ræða menn það fjálglega að flytja þangað forseta lýðveldisins ásamt föruneyti. Mun það, að mér skilst, gert til að rýma fyrir nýrri aumingjagóðri sefjunarflugbraut á Arnarnesi, ætlaðri lötu landsbyggaðrhyski sem ratar ekki í Kringluna frá Keflavík.
Einnig er reifað að flytja þangað öll aðfluttu hreysin og kofaskriflin á Árbæjarsafni af því vænlega byggingarlandi sem þau jú teppa - svo þar megi reisa alvöru hús fyrir blessað úthverfakíttið.
Gott og vel. Það er í sjálfu sér ekkert að því að hlaða ónotuðu drasli og puntudúkkum upp í Viðey - skárra væri það nú að nýta ekki plássið.
En hvers vegna að láta þar við sitja? Af hverju ekki að skófla þangað öllu því sem enginn vill og enginn þarf á að halda? Strætó, sinfó, listasöfnin, handritin, biskupinn, þingið - gamla fólkið, öryrkjana.
Út í Viðey með það allt. Við þurfum plássið.
Nú vill karlanginn hann Bobby Fisher fá pólitískt hæli hér á landi. Greyræfilstuskan. Orðinn leiður á útlegðinni í Japan.
Nú vill hann koma hingað. Á litla frón. Sætt af honum.
Þið vitið hvaða náungi þetta er? Hann Bobby? Jú, þetta er ofurmennið sem sigraði kalda stríðið, lagði rússagrýluna grenjandi í gólfið. Í skák sko.
Já þetta er einmitt sérvitri snillingurinn sem varð heimsmeistari í þeirri göfugu íþrótt, en var síðan of umhverfisfælinn og skrýtinn til að verja titilinn. Var meira bara svona að tefla einn. Já og hannaði síðar meir að segja sína eigin útgáfu af skák. Merkilegur kall. Varð síðar fyrir því óláni að espa Bandaríkin upp á móti sér með ólöglegri taflmennsku, hugsið ykkur bara. Óheppilegt.
Já hann Bobby. Þetta er - segja margir - maðurinn sem hóf íslenskt skáklíf til vegs og virðingar. Heillaði íslenska drengi upp úr skóm og sokkum og dró þá að skákborðinu. Mér er hreinlega til efs að við ættum yfirleitt stórmeistara í iðninni hefði hann ekki komið hér og lumbrað á rússahelvítinu í den.
Og nú vill hann innheimta hjá okkur og fá að setjast hér að. Hann Bobby blessaður. Kallaumingjansræfillinn.
Ég held að nær væri að við sendum okkar bestu friðargæsluliða til að elta þrjótinn uppi og koma honum aftur heim á hælið. Þvílíkt og annað eins fífl held ég sé vandfundið.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
