Númi Fannsker

Við árþúsundamót er við hæfi að vöngum sé velt og ýmis málefni tekin til endurskoðunar. Löng hefð er fyrir slíkri endurskoðun á mikilvægum tímamótum og sýnist sitt hverjum um slíkt. Ekki ætla ég að falla í þá gryfju að eyða púðri eða tíma í slíkt hjóm, en vil þó benda á að gagnrýnin hugsun er nauðsynleg samfélagi okkar og allri menningu. Sá sem ekki er reiðubúinn að rýna til fulls í kjarna tilvistar sinnar er hálfur maður og enganveginn frambærilegur í samfélaginu. Samfélagi sem æ meir einkennist af skyndimenningu og græðgi þegnanna sem það byggja og líða um sem svefngenglar dreymandi hinn ameríska draum um gull og skóga græna. Slíkt hórarí er ekki samfélagi voru bjóðandi og mun ég ekki leggjast í slíkar þreifingar. Þó vil ég minnast á þá uggvænlegur þróun sem hér virðist landlæg orðin að gleypa við hverju því sem okkur er rétt af auðvaldinu í vestri og því eiturbrasi sem þaðan kemur og leggst á líkama og sál hinnar íslensku þjóðar. Kjúklingabitar og franskar eiga að leysa öll heimsins vandamál, popp og kók er lífið sjálft. En hvar er krafturinn? Sálin? Hvar er draumurinn?!!?Góðar stundir.