Hvađa ófyrirleitni fasisti sér um ađ skipuleggja nýlenduvöruverslanir íslenskar?

Í hvert einasta skipti sem mađur stígur fćti inn í nýja verslun ţarf mađur ađ eyđa dágóđri stund í ađ átta sig á skipulagi og uppröđun matvćla. Ţarna ráfar fólk um stefnulaust - í örvćntingarfullri leit ađ púđursykri og rjóma, međ heppnina eina ađ vopni.

Er til of mikils mćlst ađ vörum sé rađađ eftir einhverju ákveđnu kerfi, rétt eins og bókum eđa hljómdiskum? Hvađ mćlir gegn ţví ađ vörum sé t.a.m. rađađ í stafrófsröđ?

Jú, ţađ mćtti vissulega skilja kćlivörur frá hitaţolnara góssi - en ég sé ekkert ţví til fyrirstöđu ađ kartöflur, kex og kókosmjöl hvíli saman í hillu. Né heldur rúsínur, rauđlaukur og rakvélablöđ.

Hćttum ţessu rugli. Bókasafnsfrćđing í hverja verslun.