Jæja þá er enn eitt Baggalútsárið upp runnið og Baggalútur opinn eftir langt og nokkuð leiðinlegt sumarfrí. Fríinu eyddi ritstjórn að mestu á sveitasetri Myglars í Skotlandi við sveppatínslu og fasanaveiðar.
Má segja að verkefni komandi vetrar séu ærin og aðkallandi: Yfirvofandi innrás ofurgreindra þykkblöðunga utan úr geimnum sem ásælast gómsætan og megrandi íslenskan mat, sársaukafullur niðurskurður í framlögum hins opinbera til sjálfbærrar nýtingar á skófum, bygging ríkis og borgar á tónlistarhúsi sem ætlað er að brjóta á bak aftur einokun Hörpu á tónlistarhúsamarkaði, innrás ofurríkra Kínverja á fullkomlega ónothæf fjalllendi, sanda og mýrar og svo framvegis og svo framvegis.
Útgáfufélagið Baggalútur fagnar 10 ára afmæli í ár en vefurinn baggalutur.com fór í loftið haustið 2001. Fimm þúsund þrjú hundruð áttatíu og einni frétt, ógrynni pistla, ljóða, hugrenninga, smáauglýsinga, þrífara, sérvefja, djammmyndasíða, útgáfubóka, skrípamynda, þjóðblogga og maður veit ekki hvað og hvað síðar - heilsar baggalútur.is á nýjan leik, til í slaginn einn ganginn enn. Baggalútur mun fagna afmælinu í vetur með upplestrum, skyggnilýsingarfundum, pulsugrillveislum og ýmsu tilfallandi. Hann óskar sjálfum sér til hamingju með að vera enn í fremstu víglínu íslenskra fréttamiðla. Eftir tíu ár í eldlínunni gnæfir Baggalútur upp úr ólgusjó íslenskrar fjölmiðlunar - eins og klettur í hafinu. Fánaberi sannleikans.
Hljómsveitin Baggalútur vinnur nú að gerð hljómplötu með óútgefnum lögum sem sveitin hefur barið saman af ýmsu tilefni undanfarin ár. Sum þeirra eru þekkt. Önnur óþekkt. Nægir að nefna hið ódauðlega Áfram Ísland, Gjöf (til Vigdísar Finnbogadóttur 80 ára) og Lesbískar ninjavampírur á flótta auk fáeinna glæ- og flunkunýrra laga. Í desember heldur sveitin svo sína árlegu jólatónleika í Háskólabíói og Menningarhúsinu Hofi, landsmönnum og sjálfum sér til ómældrar gleði . Auk þess mun sveitin taka í notkun spánnýtt jólaslagorð, Baggalútur - bestur í jólum.
Ýmislegt fleira, vænt og óvænt, er svo á dagskrá Baggalúts í vetur - bæði skrifað og sungið.
Lifi sannleikurinn!
Síðastliðin misseri hefur töluvert borið á auglýsingum um bálfarir sem eru birtar að undirlagi KGRP (Kirkjugarða Reykjavíkurprófastsdæma). Þessi sjálfseignarstofnun rekur fjóra grafreiti og hefur að eigin sögn um 50% markaðshlutdeild í 'bransanum'.
KGRP hefur undanfarin ár sýnt bálförum vaxandi áhuga. Hefur stofnunin látið framkvæma að minnsta kosti þrjár viðamiklar símakannanir í þeim tilgangi að greina viðhorf markhópsins til þessa málefnis. Auglýsingar eru birtar í ýmsum fjölmiðlum og heimasíða samtakanna snýst að miklu leyti um þetta sama efni. Lesa má niðurstöður kannana um viðhorf almennings til bálfara, skoða myndir af duftkerum, fræðast um duftgarða og duftreiti, jafnvel er hægt að fylla út beiðni á Netinu um að láta brenna sig eftir andlát.
En af hverju bálfarir? Af hverju leggur KGRP svona mikla áherslu á að breyta gömlum greftrunarvenjum þjóðarinnar? Eru Íslendingar að verða uppiskroppa með pláss undir hefðbundna kirkjugarða? Er fjöldi þeirra sem greftraður er svo mikill að hætta sé á að landið, allir þeir 103,000 ferkílómetrar sem Ísland spannar verði brátt orðnir einn stór kirkjugarður? Ég leyfi mér að efast um það.
Annað hvort er hér um að ræða dellu sem þeir sem starfa í útfaraiðnaðinum hafa fundið upp hjá sjálfum sér vegna almennra leiðinda eða yfirvöld okkar eru orðin of nísk til að sinna þeim sem ekki eru lengur meðal skattgreiðenda. Hvorug skýringin er geðfelld að mínu mati.
» Sálmar | » Gagnrýni | » Sögur | » Leikrit | » Siðir | » Heimsljós
