
Vođalegur endemis vandrćđagangur er á ţessu Hagkaupsnafni. Nýveriđ var lagt svo á og mćlt um ađ ţađ skyldi einvörđungu notađ í eintölu - og beygđi sig ţar af leiđandi umyrđalaust undir ţágufalliđ óţjála Hagkaupi. Um leiđ var fleirtölunni Hagkaupum fleytt út í hafsauga – og enginn skyldi framar dirfast ađ kaupa sér klósettpappír, kakíbuxur og kíví í Hagkaupum.
Gott og vel.
En nú er bersýnilega búiđ ađ gleyma öllum fögrum fyrirheitum og loka óhreina i-iđ inni á einhverjum lagernum međ ótíndum rúsínum og rófum - ţví allt mögulegt er skyndilega fariđ ađ fást í Hagkaup, óbeygđu og eintöldu.
Ţessi hringlandi er hreint međ ólíkindum. Og er svosum ekki bundiđ viđ ţessa tilteknu nýlenduvöruverslun. Ég segi ţađ ţví enn og aftur; ef íslensk flennifyrirtćki geta ekki skammast til ađ sćtta sig viđ fjóreina birtingarmynd nafna sinna ţá geta ţau bara haldiđ sig annars stađar - á einfaldari málsvćđum.
Og hvađ gerist svo ef Samkaupum-Úrvali og Hagkaupi hugkvćmist ađ sameina krafta sína? Er ţá hćtta á ađ ţađ myndist málfrćđilegt svarthol sem sogar allt málkerfiđ inn í sig?
Hvurn fjandann er ţetta lopahjúpađa hippalistapakk ađ baula um ţennan horngrýtis Sirkus sinn? Kallandi ţetta niđurnídda kofaskrifli sitt „menningarverđmćti“ og „kennileiti fyrir erlenda ferđamenn“. Kjaftćđi!
Ţessi knćpuhola er samastađur iđju- og atvinnulausra listarúnkera sem ekkert betra hafa ađ gera en drekka frá sér rćnu og ráđ í rétttćplega fokheldum skúrgarmi í miđbćnum sem fyrir löngu ćtti ađ vera búiđ ađ jafna viđ jörđu. Ţađ felast nákvćmlega engin menningarsöguleg verđmćti í ţví ađ Tarantino hafi fariđ ţar í sleik inni á klósetti eđa ađ Kiefer hafi pissađ ţar útfyrir. Engin segi ég!
Ţađ ađ ţeim hafi tekist ađ gabba einhverja fáeina rćnulitla alkóhólista til ađ krota nafniđ sitt á blađ breytir engu ţar um.