Enter

Hvers konar endemis dómadags ringl og rugl er þetta á ákæruvaldinu í þessu margblessaða Baugsmáli?

Hvernig er hægt að klúðra ákæru í fjörutíu liðum svo gersamlega að réttast þyki að vísa henni í heilu lagi frá? Hversu illa þarf eiginlega ákæra að vera unnin til að Héraðsdómi hreinlega fallist hendur, pakki saman, fari heim?

Þið fyrirgefið, en ég bara hélt að svona nokkuð væri ekki hægt. Ég stóð í þeirri trú að í máli sem þessu þyrftu menn að vanda til verka, vinna vinnuna sína. Vera með allt sitt á hreinu.

Já, ég hélt svei mér þá að þegar verjendur í málinu voru að bölsótast yfir illa framsettum ákæruliðum, þá væri það einungis hefðbundinn sparðatíningur og fyrirsláttur. Þó að við nánari umhugsun hafi ég ekki heyrt lögfræðinga áður væna hver annan um slíkan yfirþyrmandi tossaskap. Raunar ekki heyrt slíkar snuprur síðan ég sat grunnskóla.

Þegar ég renndi yfir ákæruliðina fyrir nokkru fór ég jú að flissa, eins og raunar flestir, en ég hélt að það væri einfaldlega vegna þess að ég væri ekki nægjanlega lögfróður til að botna í alvöru málsins - ekki að þetta væri í raun og sannleika bara þvæla.

Það er auðvitað gersamlega út úr kortinu og langleiðina út í hött, að fá það óþvegið í smettið, eftir allt havaríið í kringum þetta mál, að ekki sé tekið fram í ákæru hvað nákvæmlega er verið að kæra eða um hvað málið snúist yfir höfuð. Þetta er náttúrulega svo yfirþyrmandi og alger niðurlæging að það tekur engu tali.

Og nú segjast tossarnir ætla að klaga til æðri dómstiga. Jahérnahérnahér. Þetta hugarfar varð ég einmitt síðast var við á frumstigum skólagöngu minnar, ef ekki hreinlega í leikskóla. Á svipuðum tíma og mér þótti löggan kúl.

Ég held þeir ættu nú heldur að skammast til að biðja þjóðina afsökunar á þessum vægast sagt ömurlegu vinnubrögðum og drattast á svo sem eins og eitt námskeið í lögfræði, t.d. í Kramhúsinu, áður en þeir svo mikið sem dirfast að gjóa augum í átt til salarkynna Hæstaréttar.