Vođalegur endemis vandrćđagangur er á ţessu Hagkaupsnafni. Nýveriđ var lagt svo á og mćlt um ađ ţađ skyldi einvörđungu notađ í eintölu - og beygđi sig ţar af leiđandi umyrđalaust undir ţágufalliđ óţjála Hagkaupi. Um leiđ var fleirtölunni Hagkaupum fleytt út í hafsauga – og enginn skyldi framar dirfast ađ kaupa sér klósettpappír, kakíbuxur og kíví í Hagkaupum.

Gott og vel.

En nú er bersýnilega búiđ ađ gleyma öllum fögrum fyrirheitum og loka óhreina i-iđ inni á einhverjum lagernum međ ótíndum rúsínum og rófum - ţví allt mögulegt er skyndilega fariđ ađ fást í Hagkaup, óbeygđu og eintöldu.

Ţessi hringlandi er hreint međ ólíkindum. Og er svosum ekki bundiđ viđ ţessa tilteknu nýlenduvöruverslun. Ég segi ţađ ţví enn og aftur; ef íslensk flennifyrirtćki geta ekki skammast til ađ sćtta sig viđ fjóreina birtingarmynd nafna sinna ţá geta ţau bara haldiđ sig annars stađar - á einfaldari málsvćđum.

Og hvađ gerist svo ef Samkaupum-Úrvali og Hagkaupi hugkvćmist ađ sameina krafta sína? Er ţá hćtta á ađ ţađ myndist málfrćđilegt svarthol sem sogar allt málkerfiđ inn í sig?