síđasta sólin er fölnuđ
sósan er orđin köld
kampavínstappinn er týndur
tregar sín horfnu völd
kötturinn fetar úr fylgsni
fnásar viđ gluggatjöld
ég stend međ hjálm á höfđi
hjör mína, rifinn skjöld
og gala á nákalda nóttina
á nćrtćka stjörnufjöld
"slengjum ţeim glösum í gólfiđ
sem glumdu hér fyrr í kvöld
nafn okkar brennum međ blóđi
á blásprengd sögunnar spjöld
stikum svo fífldjörf međ fánann
í flasiđ á nýrri öld"
Hananú. Ćtla nú borgaryfirvöld ađ fara ađ styggja Hrafn Gunnlaugsson.
Hrófla viđ hreiđrinu međ ofbeldi og offorsi. Skemmileggja ţjóđargersemar framtíđarinnar međ skammsýni, skjalapappír og stórvirkar vinnuvélar ađ vopni.
Er ţetta liđ alveg sjóđbandbullandi brjálađ?
Ţađ hlýtur fjandakorniđ ađ vera skynsamlegra ađ láta krummatertiđ dunda sér viđ framsćkna garđyrkju á borgarlandinu fremur enn ađ hann snúi sér aftur og alfariđ ađ kvikmyndagerđ.