
Skelfingar ósköp ţarf ađ rćđa mikiđ ţessar ekkisens andsvítans kosningar. Rífast. Kvabba. Tuđa. Grenja. Sífra. Ţvćla. Í tíma og ótíma.
Hvernig nennir fólk ţessu?
Er ekki miklu betra, hagkvćmara, skilvirkara, heppilegra og sársaukaminna — ađ láta 5-6 manna dómnefnd velja ţessa aumingjans opinberu starfsmenn sem bjóđa sig fram til Alţingissetu?
Svona eins og var einu sinni í Eurovision. Ţegar allt var fallegra og betra.
Ég tek ţađ skýrt fram ađ mig langar ekki kakóbaun í ţvottabala til ađ sitja í ţeirri dómnefnd.
Ći - Kristján Jóhannsson. Úff! Ein milljón og sjöhundruđ ţúsund í kostnađ vegna tónleika til styrktar krabbameinssjúkum börnum skv. DV í dag. Sjálfur sagđist hann hafa ţegiđ 700.000 í Kastljósi í gćr - ţarna skeikar einni milljón. Hann segir einnig í DV ađ Íslendingar "skilji ekki kostnađ". Er ţađ nokkur furđa ađ hjartahlýir Íslendingar sem í góđmennsku sinni eru reiđubúnir ađ hlusta á rembinginn í Kristjáni, til ađ styrkja gott málefni, skilji ekki kostnađ af ţessu tagi? Í áđurnefndu DV segist Kristján hafa látiđ sig hafa ţađ ađ hýrast hjá dóttur sinni og éta ómerkilegan íslenskan mat í stađ ţess ađ dvelja í milljónasvítu og éta dýrindis krásir á kostnađ félags krabbameinssjúkra barna. Er manninum sjálfrátt? Og í hvađ fóru milljónirnar ein komma sjö ef ekki í svítur og steikur?
Í góđri bók segir frá heimssöngvara, ekki ósvipuđum Kristjáni, sem gjarnan eyddi gulli velgjörđarmanna sinna í fimmaurakökur - gćti veriđ ađ Kristján hafi keypt slíkar kökur fyrir peningana sem hann fékk frá félagi krabbameinssjúkra barna? Látum okkur sjá - fimmaurakökur fyrir 1,7 milljónir...
Ţađ gera 34.000.000 kökur. Gott og vel. Verđi honum ađ góđu.