— GESTAP —
fram me sguna- boi aulans
» Gestap   » Sgur, gtur, leikir og dgradvl
        1, 2, 3  
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Nermal 20/3/06 17:15

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist. Maurinn heyri etta og hjp hendingskasti niur stigana hsinu

. Eigandi Bkinieyja. Galdramaur svefnherbergisins.Rugludallur fr nttrunar hendi. Pfi. Einkastrippari Nturdrottningarinar
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Don De Vito 20/3/06 17:17

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu.

Doninn Strsmangari Baggaltska Heimsveldisins Innflytjendamlarherra, maurinn me stimpilinn Settur forstjri HSHB Strlax
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Svefnburkur 20/3/06 18:55

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu.
leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka.

Formaur Leikflags Baggaltu mikil glei og endalaus hamingja!
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
sphinxx 20/3/06 20:52

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg!

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Don De Vito 20/3/06 20:55

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins.

Doninn Strsmangari Baggaltska Heimsveldisins Innflytjendamlarherra, maurinn me stimpilinn Settur forstjri HSHB Strlax
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Ferrari 20/3/06 21:14

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins.[color=redHann hljp t torg og pti yfir lin.g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur.][/color]

Rherra tilgangslausra hluta • Skelfir Pllands,Eigandi skelfilegra gjreyingarvopna
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Don De Vito 20/3/06 21:24

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.

Doninn Strsmangari Baggaltska Heimsveldisins Innflytjendamlarherra, maurinn me stimpilinn Settur forstjri HSHB Strlax
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Rkisarfinn 21/3/06 00:46

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:

Bezti vinur aal.
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Vmus 21/3/06 03:13

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Lri-Geff 21/3/06 07:08

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Vmus 21/3/06 08:15

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli.

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Aulinn 21/3/06 08:34

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig.

Dttir Keisarans. Srlegurastoarmaur Dr Zoidbergs. Barnapa Barnsins. Ungur alki. Auli. Hamingjusm.
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Vmus 21/3/06 10:15

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig.
Mannfjldinn htti drpunum og fr a dmi mannsinns, torgi skipti um lit og var hlandgult.

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Don De Vito 21/3/06 15:49

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum.Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig. Mannfjldinn htti drpunum og fr a dmi mannsinns, torgi skipti um lit og var hlandgult.
Skyndilega var hann orinn valdamesti maur heimi og hann hafi einum degi gert Freyjar a miju alheimsins.

Doninn Strsmangari Baggaltska Heimsveldisins Innflytjendamlarherra, maurinn me stimpilinn Settur forstjri HSHB Strlax
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Hmbaba 21/3/06 18:21

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum. Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig. Mannfjldinn htti drpunum og fr a dmi mannsinns, torgi skipti um lit og var hlandgult.
Skyndilega var hann orinn valdamesti maur heimi og hann hafi einum degi gert Freyjar a miju alheimsins. kom til sgunnar Lvk nokkur, hin frkni drekabani, sem slkur (sguhetjan okkar) hafi kynnst snum yngri rum egar hann feraist me um fenjasvin leit a freyjingum.

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Rkisarfinn 22/3/06 23:33

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum. Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig. Mannfjldinn htti drpunum og fr a dmi mannsinns, torgi skipti um lit og var hlandgult.
Skyndilega var hann orinn valdamesti maur heimi og hann hafi einum degi gert Freyjar a miju alheimsins. kom til sgunnar Lvk nokkur, hin frkni drekabani, sem slkur (sguhetjan okkar) hafi kynnst snum yngri rum egar hann feraist me um fenjasvin leit a freyjingum.
Lvk gekk hgt og rlega a slki greip hann hrejartaki og sagi: erfitt me a halda vagi nturna, gamli aulabrur ?

Bezti vinur aal.
 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Hmbaba 23/3/06 00:11

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum. Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig. Mannfjldinn htti drpunum og fr a dmi mannsinns, torgi skipti um lit og var hlandgult.
Skyndilega var hann orinn valdamesti maur heimi og hann hafi einum degi gert Freyjar a miju alheimsins. kom til sgunnar Lvk nokkur, hin frkni drekabani, sem slkur (sguhetjan okkar) hafi kynnst snum yngri rum egar hann feraist me um fenjasvin leit a freyjingum.
Lvk gekk hgt og rlega a slki greip hann hrejartaki og sagi: erfitt me a halda vagi nturna, gamli aulabrur ? Skipti engum togum, heldur hrkk slkur undir eins kt.

 • Svara • Vitna  •  Senda skilabo Senda pst
Lri-Geff 23/3/06 10:18

Einu sinni var maur fertugsaldri sem tti erfitt me a halda vagi nturnar. Svo a hann kva a fara til lknis. Gallinn var s a hann var me skelfilega mikla phobiu fyrir lknum. Hann kva a bija lkninn um a vera nakinn. Lknirinn kva a sl til og fr ess vegna r ftunum. Blasti vi mr etta svakalega rtyppi. Maurinn skellti uppr og fr a sl typpi. Lknirinn var bandbrjlaur, vari sig og kri san manninn fyrir kynferislega reytni. Aumingja maurinn kom blunum og konan fr fr honum.
Lf hans hafi n veri lagt rst og orsopori eyilagt, hann kva v a flytja r landi.
Hann flutti v til Freyja og tk ekkert me sr nema tannbursta og pottaplntuna Jnas. Maurinn og Jnas eyddu mrgum stundum saman og uru stfangnir.
Sambin gekk einstaklega vel v maurinn gat leyst vagvandamli me v a vera duglegur a vkva Jnas rtt fyrir svefninn.
eir geru allt saman, gengu eftir strndinni, versluu og unnu meira a segja saman.
Jnas fr , smm saman, a renna hru auga til litla birkitrsins sem x bakgarinum og fr a lokum a halda framhj manninum me v. Eftir nokkurn tma kemst maurinn a framhjhaldi Jnas og birkitrsins og verur bandbrjlaur. briskasti snu tekur hann Jnas og hendir honum fram af svlunum. Jnas brotnai gtunni en ni a kalla til mannsins "g mun alltaf elska ig!" rtt ur en hann andaist.
Eftir etta atvik gerist eitthva hausnum manninum og hann fr og keypti sr byssu. leiinni heim rak hann upp str augu, v vi honum blasti fullvaxin kvenkyns skjaldbaka. Sem sneri sr a honum og sagi dimmri rddu, skalt f r vaglegg! Og v augnabliki s hann ljsi og ttai sig tilgangi lfsins. Hann hljp t torg og pti yfir lin: g hef fundi tigang lfsins og tla a segja ykkur t hva etta gengur. Skyndilega voru allar strstu sjnvarpsstvar heimsins komnar stainn og ll heimsbyggin st ndinni eftir v a hann segi flkinu hver tilgangur lfsins vri.
Hann gekk a skbustaranum sem valt var me kassann sinn torginu, geri sr lti fyrir og sparkai hressilega andlit varnarlausa skbustaranns og sagi:
Vonandi gleymir ekki essum greia sem g geri r af gmennsku einni saman Skilur n a tilgangur lfsins er jning?
A essu bnu tk maurinn af sr skna og fleygi eim lengra en nokkurt auga eygi.
Agndofa mannfjldinn torginu virtist metaka boskapinn v n sprkuu menn andlit hvers annars uns torgi var rautt af bli. Flk byrjai a afhausa svart flk og settu hfuin prik, maurinn meig sig. Mannfjldinn htti drpunum og fr a dmi mannsinns, torgi skipti um lit og var hlandgult.
Skyndilega var hann orinn valdamesti maur heimi og hann hafi einum degi gert Freyjar a miju alheimsins. kom til sgunnar Lvk nokkur, hin frkni drekabani, sem slkur (sguhetjan okkar) hafi kynnst snum yngri rum egar hann feraist me um fenjasvin leit a freyjingum.
Lvk gekk hgt og rlega a slki greip hann hrejartaki og sagi: erfitt me a halda vagi nturna, gamli aulabrur ? Skipti engum togum, heldur hrkk slkur undir eins kt. Hann jtai essa atburi sku en kenndi llegu uppeldi af hlfu fur sns um.

        1, 2, 3  
» Gestap   » Sgur, gtur, leikir og dgradvl   » Hva er ntt?
Innskrning:
Viurnefni:
Agangsor: