— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Dagbók - 31/10/05
Ljótur hrekkur

Ég hóf störf hjá stórfyrirtćki nýveriđ viđ ađ greina sérhćfđ vandamál fólks í gegnum netiđ og síma. Í dag var ég eiginlega hrekktur.

Ég var í sakleysi mínu ađ mćta til vinnu í morgun ađ vanda ţegar yfirmađur yfirmanns yfirmanns míns kemur til mín og biđur mig ađ fara klukkan 16 og taka viđ skiptiborđinu og svara í símann. Ég, sem nýbyrjađur hjá fyrirtćkinu, gat náttúrulega ekki sagt nei.

Ég mćtti korteri áđur en símsvörunarstörf áttu ađ hefjast til ađ lćra á kerfiđ. Ţađ ţurfti ađ gerast mjög snöggt ţví símadömurnar voru nefnilega á leiđinni í einhverja fjárans skemmtiferđ.

Ég er búinn ađ vera ađ senda símtöl út og suđur um fyrirtćkiđ í ţeirri góđu trú ađ einhver sendi símann svo á rétta stađi.

Einhvern náđi ég engan veginn í og var ţá virkilega ađ spá í ađ svara ţeim sem hringdi ađ viđkomandi starfsmađur vćri hćttur... en ţađ gekk ekki ţví ţađ var ţá yfirmađur yfirmanns yfirmanns yfirmanns míns. Ég sendi símann ţá á yfirmann yfirmanns yfirmanns yfirmanns yfirmanns míns og máliđ leystist. Ég er hins vegar ekki ţessi týpa til ađ sitja viđ skiptiborđ og segja augnablik í gríđ og erg.

Einu sinni heyrđi ég Auđi Haralds, rithöfund, lýsa samskiptum sínum viđ Tryggingastofnun. Hún sagđi ađ ţegar hún hringdi ţangađ vćri svarađ „ofnun“ (fyrir ţá sem ekki átta sig ţá vantar ţarna framan á tryggingast). Hún bar upp erindiđ og símadaman brást viđ međ ţví ađ segja „augn“ (fyrir ţá sem ekki átta sig ţá vantar ţarna ablik fyrir aftan). Síđan gekk ţeta svoleiđis ađ nokkrum sinnum var svarađ ofnun og augn og inn á milli kom „Nei, hún er ekki viđ“ eđa „Nei, hann er ekki viđ“. Svo sagđi Auđur ađ međ hverju árinu sem leiđ ţá urđu símadömurnar hjá Tryggingastofnun sífellt fýldari og leiđinlegri. Ég vil ekki enda ţannig.

Alla vega. Fólk sem hefur komiđ inn til mín í símabásinn hefur brugđiđ í brún og fariđ svo ađ hlćja. Ţetta er ljótur hrekkur!

Ég fer aftur eftir helgina í ţađ starf sem ég var ráđinn og ćtla ekki ađ hreyfa mig ţađan!

   (115 af 287)  
31/10/05 20:01

Haraldur Austmann

Ívar, ertu fullur?

31/10/05 20:02

Ívar Sívertsen

neibb... en mig langar til ţess!

31/10/05 20:02

Ţarfagreinir

En núna?

31/10/05 21:00

Litla Laufblađiđ

ÉG ER ŢAĐ1

31/10/05 21:00

Haraldur Austmann

Ert ţú Ívar fullur?

31/10/05 21:01

Litla Laufblađiđ

Nei sko, fleiri fyllerís afrek mín fundin. Stuđ.

31/10/05 21:02

Jóakim Ađalönd

Stuđ og lćti. Annars sé ég ţig í anda sem símamćr.

[Andast úr hlátri]

31/10/05 22:00

Anna Panna

TEKINN!!!

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 3/10/19 22:43
  • Innlegg: 12346
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!