— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Dagbók - 31/10/04
Haft hćgt um sig

Ţađ er víst best ađ hafa hćgt um sig ţegar ástandiđ verđur ískyggilegt.

Ţađ er ekki svo ađ ég sé ađ hćtta hér á Gestapó ţó ađ einhverjir vildu glađir losna viđ mig. Ţeim verđur sko ekki kápan úr ţví klćđinu. Ég hef veriđ mjög virkur hér síđan ég fékk ađ skrá mig rétt fyrir landnám en ţađ hefur orđiđ til ţess ađ ég hef ekki getađ sinnt öđrum hlutum eins og ég hefđi viljađ. Undir nöglum mínum vex nú mosi, ég ţarf ađ fara ađ reita arfa á bringunni og hleypa upp samkvćminu sem hefur stađiđ í all nokkurn tíma í naflanum á mér. Fjalliđ sem óhreini ţvotturinn myndar er stćrra en Vesúvíus og hefur Hexia tekiđ sér bólfestu í ţví fjalli um stundarsakir. Óhreina leirtauiđ bauđ í partý í gćr en hnífapörin ruku á dyr, skelltu hurđum og sögđust vera farin heim til mömmu. Diva Sívertsen De Trix týndi sjálfri sér og Primadonna Sívertsen De Trix neitar ađ koma niđur af skáp ţví ţá ţarf hún ađ fara upp í móti. Lexia De Trix, Mótor De Trix og Seđill Sívertsen hafa ítrekađ reynt ađ komast inn en án árangurs og eru dýnamít birgđirnar á ţrotum. Ég hef ţví tekiđ ţá ákvörđun ađ láta lítiđ fara fyrir mér hér á Gestapó nćstu vikurnar ţó svo ađ ég skjóti kannski endrum og eins upp kollinum svona til ađ minna á mig. Grátiđ ekki, ég kem aftur fílefldur ţegar ég kemst aftur ađ tölvunni...

   (174 af 287)  
31/10/04 17:00

Limbri

Sérdeilis gott félaxrit frá sérdeilis afbragđs manni. En ţar er ég eingöngu ađ tala um framsetningu og málefnalegan framgang rithöfundar. Vakti ritstíll ţessi kátínu mína og var ţví ekki ađ neita ađ brosvöđvarnir fengu ađ vinna fyrir laununum sínum. En innihaldiđ sem slíkt dró ţó úr gleđinni. Vil ég hérmeđ ţví leggja fram formlega beiđni um ađ hnífapörin sjái sjálf um sitt uppvask og ađ háttvirtur Sívertsen leggi af öllum fyrirćtlunum um fráhvarf sitt, hvort sem um er ađ rćđa tímabundiđ frí eđa fráhvarf í hlutum. Tel ég slíkt vćri engum til haxbóta, hvorki honum né öđrum.

Vil ég ađ endingu lyfta glasi og skála fyrir kempunni, honum Ívari okkar.

Skál ! Megi hann lengi lifa.

-

31/10/04 17:00

Heiđglyrnir

Arfa á bringuni, hmmm er ţađ kannski Ríkisarfinn. Skál Limbri minn og Ívar. Fyrir ykkur kćru vinir.

31/10/04 17:00

Ríkisarfinn

Ţađ vćri ţá frekar Ívarsarfinn.

31/10/04 17:00

Litla Laufblađiđ

Já vertu duglegur fyrir okkur hin Ívar...gvuđ veit ađ ekki nenni ég ţví. En já SKÁL!

31/10/04 17:01

Sindri Indriđi

Ég lagđist nú bara í gólfiđ og hló viđ ađ lesa ţetta. En ţú ert farinn og ţá er meira pláss fyrir okkur sem erum nýjir hér.

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 3/10/19 22:43
  • Innlegg: 12346
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!