— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Dagbók - 31/10/04
Verslunarferđ í apótekiđ

Ţađ er eins og viđ manninn mćlt, ađ um leiđ og mađur fer ađ segja sögur ţá rifjast ţćr upp í metravís.

Eitt sinn var ég skiptinemi í Hollandi. Ég hafđi alltaf veriđ frekar bćldur hér á Íslandi en ákvađ ađ verđa dálítill töffari í Hollandi. Ţađ voru ţó nokkrar athafnir sem 17 ára pili ţótti ekkert sérstaklega ćskilegt ađ framkvćma en voru ţó nauđsynlegar.

Föstudag einn hafđi veriđ ákveđiđ ađ hittast eftir skóla (kl 11.15) á kránni okkar. Ég hafđi veriđ ađ gera hosur mínar grćnar fyrir dömu einni og virtist hún ekkert vera mér mótfallin. Áđur en ég fór á kránna ţá skrapp ég í apótek eitt. Ţađ var talsverđ örtröđ og sérstaklega af eldri konum. Ég kom ađ afgreiđsluborđinu og byrjađi ađ svitna og blána og hvítna allt í senn og sitt í hverju lagi. Afgreiđslukonan var komin yfir miđjan aldur en einmitt ţegar ég ćtlađi ađ bera upp erindiđ birtist gullfalleg ung kona viđ hliđ mér.

Ívar: ég ćtla ađ fá ‹lítur í kringum sig flóttalega› ţmkkm
Afgreislukona: ‹frekar hvellt› HA?
Ívar: ‹lágt› smokka
Afgreiđslukona: ‹Alveg svakalega kammó›Hvađa tegund?
Ívar: ‹eldrauđur í framan og kófsveittur› emm... svona smokka bara
Afgreiđslukona: Styrkta, ţunna, međ eđa án bragđs?
Ívar: ‹farinn ađ ranghvolfa augunum af stressi› venjulega bragđlausa!
Afgreiđslukona: ‹gargar ţvert yfir búđina› YOLANDA, VILTU KOMA MEĐ SMOKKAPAKKA HANDA UNGA HERRAMANNINUM HÉR, BRAGĐLAUSA VENJULEGA!
Ívar: ‹fer endanlega hjá sér og langar ađ sökkva niđur úr gólfinu› úff...
Afgreiđslukona: ‹virđist sífellt meira hvellróma›Gerđu svo vel vinur
Ívar: ‹réttir fram seđil › gjörđu svo vel.

Međ ţetta hélt ég ađ raunum mínum í apótekinu vćri lokiđ. Ég snarađist út rennblautur af svita og búinn međ rauđa litinn í andlitinu. Ég var kominn ađ útidyrunum ţegar kerlingaruglan gargar á eftir mér enn hćrra og hvellra en áđur: GÓĐA SKEMMTUN

Ég snarađi mér út í miklum flýti og í fátinu missti ég pokan međ smokkunum á götuna. Ég tók pokann upp og ég var eiginlega guđs lifandi feginn ađ ţađ var fariđ ađ hellirigna. Ţá hefđi ég ekki ţurft ađ útskýra fyrir félögunum af hverju ég vćri eins og dreginn af sundi í ţurru veđri.

   (176 af 287)  
31/10/04 08:01

Lćrđi-Geöff

Já getur reynst mörgum unglingspiltnum erfiđ raun ţađ, mér fannst mjög gott ađ vinna í sjoppu og geta bara gripiđ mér pakka ţegar enginn sá til.
Skemmtileg saga hjá ţér!

31/10/04 08:01

Litli Múi

Heppinn!

31/10/04 08:02

Ívar Sívertsen

Ţessi atburđur hefur skiliđ eftir ör á sál minni. Nú á ég 4993745 börn

31/10/04 08:02

Skabbi skrumari

Magnađ... ég hef meira ađ segja séđ ţetta í bíómynd... skál

31/10/04 08:02

Ívar Sívertsen

Ég veit ţetta er eins og í bíó... Mér fannst ţetta atvik enn fyndnara ţegar ég sá ţetta líka í bíó. Hvar sastu?

31/10/04 10:00

Leir Hnođdal

Einu sinni hélt ég mig vera međ flatlús. Doksi sagđi ţađ ekki óalgengara en kvef og sagđi mér bara ađ fara í apótekiđ og kaupa flatlúsameđal. Ég bjó í Kópavogi og keyrđi vestur á Mela til ađ engin ţekkti mig. Svo stundi ég upp einhverju um lús og afgreiđslukonan tók strax af mér orđiđ og var vođa skilningsrík. Setti eitthvađ dót í poka og međ ţađ fór ég. Ţegar ég kom heim reyndist ţetta vera lúsameđal fyrir hár og lúsakambur ! !
Ţvílíkt vesen en sem betur fer var kláđinn ţarna niđri af öđrum og saklausari völdum ...

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 3/10/19 22:43
  • Innlegg: 12346
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!