— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Dagbók - 8/12/04
Gengiđ fast um gólf

Dóttir mín sjö ára á ţađ til ađ fara í fýlu út í pabbann sinn.

Viđ vorum ađ spila í dag og hún segir viđ mig ađ eftir ţetta spil skuli ég kenna henni eitthvađ ákveđiđ spil sem ég hef aldrei heyrt nefnt. Hún ţrjóskast viđ og segir ađ ég hafi lofađ í fyrra ađ kenna henni spiliđ. Ég kom af fjöllum.

Ţetta leiddi til ţess ađ hún ţeytti spilunum á borđiđ og sagđist ekki nenna ađ spila viđ mig ţví ég vćri ađ segja ósatt. Síđan stóđ hún upp og stappađi leiđina inn í herbergiđ hennar. Ég á von á símtali frá veđurstofunni um ađ jarđskjálftar hefđu orđiđ í húsinu mínu...

   (184 af 287)  
8/12/04 18:02

Gísli Eiríkur og Helgi

Vertu glađur vinur. dóttir mín er rosa stór , rúmlega tíu og getur alt. Viđ elskum hvot annađ
ţrátt fyrir ţađ. ţiđ getiđ hjálpast ađ međ spiliđ, sem hún sjálfsagt kann ţegar eđa fundiđ upp á nýu.Vandamáliđ fyrir okkur foreldra kemur ţegar
börninn hćtta ađ byđja um hjálp okkar.

8/12/04 18:02

Ţarfagreinir

Er ţetta ekki bara allt ţér ađ kenna, Ívar minn? Ţú ert bara gleyminn.

8/12/04 19:00

Pangúr Ban

Spil skemmta engum nema skrattanum og ţví kemur ţađ mér ekki á óvart ađ ţau séu á góđri leiđ međ ađ sundra fjölskyldu ţinni. Ţađ er ţó ađeins byrjunin, hver slagur af ólsen-ólsen lengir ţjáningarfulla vist ţína OG litlu dóttur ţinnar í hreinsunareldinum. Breyttu rétt, láttu af allri spilamennsku og annarri óguđlegri iđju og gakktu í kalvínistasöfnuđinn sem ég veiti forstöđu!

8/12/04 19:00

Vestfirđingur

Ívar leit viđ í gćr. Framlár og tussulegur. Hressist ekki fyrr en eftir tvćr flöskur. "Akkkk verjuu get jé ekki verid eins og fólgk flest...Haaah? Jé vil bara vera hamingjusamur...Kar eeee Sgabbbi? Bíddu, lánađu mér símann... Đú errrt vinur minn! "

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 19/4/19 21:11
  • Innlegg: 12345
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!