— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Gagnrýni - 8/12/04
Óţekkur strákur verđur ljóti kallinn

Skylduvarpiđ sýndi nú tvö undanfarin sunnudagskvöld Kanadíska kvikmynd sem klippt var í tvennt. Í myndinni lék ágćtur drengur, Hrjóbjartur Karlgangur (Robert Carlile). Um var ađ rćđa mynd um stofnun og starfsemi germanskrar skátahreyfingar.

Ég hafđi ákveđiđ ađ gefa ţessari mynd gaum og settist fyrir framan svarta kassann međ fólkinu í.

Í fyrstu var greint frá fólki sem áđur hafđi boriđ ćttarnafniđ Schicklgrüber en breytt ţví síđar. Ţar voru frćndsystkyn sem höfđu ruglađ saman reitum og hjörtum og gátu af sér son sem nefndur var Adolf.

Svo er fylgst međ Adi litla frá blautu barnsbeini, ţegar hann stingur af til lands Germanískra og svo ţegar hann tekur ađ sér ađ stjórna skátasamkomum og söng.

Hróbjartur lék Hitler sjálfan af mikilli snilld og hafđi hann fullt vald á brjálćđistöktunum í karlfauskinum. Gaman ţótti mér ađ sjá Verkfćra-Pésa (Peter O´Toole) bregđa sér í gerfi Hindenburg.

Myndin var í alla stađi vel gerđ en ég hefđi viljađ sjá Hróbjart reyna sig viđ Hitler ţegar stríđsástandiđ varđi. Kannski eiga ţeir bara eftir ađ gera mynd um ţađ... En skemmtileg mynd sem á vafalaust eftir ađ lifa lengi í hugarskotum mínum.

   (185 af 287)  
8/12/04 16:01

Sverfill Bergmann

Já, ţessi mynd er nokkuđ góđ.

8/12/04 16:01

Steinríkur

Er Peter O'Toole farinn ađ leika loftskip?
Ţá er hann orđinn ennţá feitari en ég...

8/12/04 16:01

Jóakim Ađalönd

Hohoho. Annars er myndin góđ og heldur sig vel viđ sagnfrćđilegar stađreyndir, miđađ viđ margt annađ.

8/12/04 17:00

Ţarfagreinir

Ţetta var fínasta mynd. Vel leikin í alla stađi, og mađur lćrđi ţarna um hluti sem mađur hafđi ekki heyrt af áđur. Ég fékk ţađ nú reyndar á tilfinninguna ađ hugsýki nasistaforingjans sem ţarna var í ađalhlutverki hafi veriđ örlítiđ ýkt, en hvađ veit mađur svosem um ţađ? Kannski var mađurinn einfaldlega kolklikkađur frá upphafi. Sú mynd sem ég var búinn ađ gera mér í kollinum var samt sú ađ hann hafi veriđ alvarlega brenglađur frá upphafi, en hafi samt getađ haft hemil á ţví međ dönnuđu yfirbragđi ... allt ţar til ađ halla fór undan fćti, og sjúkleikinn varđ ljósari og ljósari.

8/12/04 17:00

Glúmur

Ţetta er hin ágćtasta mynd, Róbert stendur sig vel. Nćst á dagskrá er ađ skreppa í Nýja-Bíó ţegar ţeir taka Der Untergang til sýninga.

8/12/04 17:01

Lopi

Jamm ég held ađ ţađ sé máliđ. Hitler var kolklikkađur en náđi samt nógu mikilli stjórn á skapsmunum sínum til ađ fólk fylkti sér í kring um hann. Og svo virđist sem ađ hann hafi haldiđ skemmtileg, partý sem fóru ekki út böndunum. Hann var jú bindindismađur eins og kom fram í myndinni.

8/12/04 18:01

krumpa

Úff, mér fannst ţessi mynd eiginlega slöpp - fín gagnrýni samt - Hitler var stórlega ýktur, og alls konar dylgjur sem hafa gengiđ um hann í gegnum tíđina voru í myndinni skođađar sem heilagur sannleikur. Frekar ţađ sem krassar en ţađ sem sannara reynist... Er annarsórđin svolítiđ ţreytt á klisjukenndri ímynd Hitlers. Er ekki ađ verja gerđir hans, en dökkhćrđur dvergur af gyđingaćttum sem telur stórveldi trú um ađ hávaxnar ljóskur séu ţađ besta í heimi - ja, hann getur nú ekki veriđ alvitlaus? Ef menn eiga sér ,,hugsjón" (góđa eđa slćma) sem ţeir lifa fyrir, hafa ótakmörkuđ völd (geta ţurrkađ út alla sem eru fyrir) ţá hlýtur ţađ alltaf ađ enda međ geđveiki? Eđa hvađ? Ţurfum nú ekki ađ leita langt til ađ sjá ţađ...

8/12/04 18:01

krumpa

hmmm - af hverju kemur gamla myndin mín hér? Er orđin svo hrikalega sćt á nýju myndinni... Skil ţetta barasta bara ekki...

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 19/4/19 21:11
  • Innlegg: 12345
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!