— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Gagnrýni - 6/12/04
Stikk frí ísbúđ

Fór í kaupstađ áđan mér, Hexiu minni og dćtrum til yndisauka. Leiđin lá í Síđumúlann ţar sem ísbúđin Stikk-Frí er. Hana rekur Herbert Guđmundsson stór-síttađaftan-poppari.

Viđ ćtluđum ađ fara í Álfheimaísbúđina í Faxafeni en ţar var pakkađ út úr dyrum. Ţess í stađ fórum viđ í Síđumúlann ţar sem ég hefđi heyrt ađ fyrrum popphetjan Herbert Guđmundsson rćki alveg ágćta ísbúđ. Dćtur mínar pöntuđu sér sinn hvorn barnaísinn međ dýfu og ég pantađi stóóóórann ís međ dýfu. Hexia bađ um svokallađan ítalskan ís. Greitt var fyrir ísinn og haldiđ út í bíl. Viđ vorum ekki komin út ţegar ísinn var farinn ađ leka undan dýfunni. Ţess vegna var hafist handa viđ ađ innbyrđa hann af miklum móđ. Alltaf bráđnađi ísinn meira og brauđformin fóru ađ blotna. Ţetta gerđist reyndar á nokkrum mínútum. Hexia hafđi fengiđ ísinn sinn í dollu ásamt vöfflubrauđformi vegna ţess ađ önnur bragđtegundin sem hún pantađi var svo laus í sér. Ţess vegna gat hún lagt dolluna frá sér í bílinn og sinnt Dívu og Prímadonnu sem sátu í aftursćtinu og reyndu ađ berjast viđ ísinn. Eftir hálfar servíettubirgđir Baggalútíu og annađ eins af blótsyrđum og formćlingum kláruđu dćturnar ísana sína og Hexia gat byrjađ á sínum. Sjálfur var ég í lífróđri međ minn ís til ađ hann fćri ekki ađ hrynja niđur á fötin mín. Hexia kvartađi undan ţví ađ ísinn vćri nánast bragđlaus og ég fór ţá ađ smjatta á mínum. Já, ísinn var vita bragđlaus. En dýfan var rosalega góđ. Hexia rak skyndilega upp vein og tók upp úr dollunni smá ísmola. Ţar höfđum viđ fundiđ ástćđu bragđleysisins... VATNSBLANDAĐUR ÍS! Viđ hétum ţví ađ fara aldrei aftur í ţessa ísbúđ og fćr hún ađeins eina stjörnu og er ţađ fyrir dýfuna. Annars hefđi ég viljađ gefa henni hauskúpu... alveg sama ţó Herbert Guđmundsson eigi hana!

Á leiđinni heim skunduđum viđ í Garđheima til ađ kaupa inn garđáhöld. Ţar er ég viss um ađ ég sá Vamban... en ég ţorđi ekki ađ heilsa ţví ég var ekki alveg viss.

   (192 af 287)  
6/12/04 06:00

Kargur

Ég hélt ađ Hebbi vćri hrísgrjónasali. Sýnir hvursu illa ég fylgist međ frćga og fallega fólkinu.

6/12/04 06:00

Órćkja

Ítalskur ís er gerđur úr vatni. Frosiđ vatn á ţađ til ađ mynda ísmola.

6/12/04 06:00

Nornin

Ég er afskaplega lítil ís-ćta (sbr. ađ mér finnst Brynju-ís ekkert spes og í ísbúđina Álfheimum hef ég ekki fariđ í 3 ár) en ég mćli međ Ís-Café á Suđurlandsbraut. Mjög góđur ítalskur ís ţar, sorbet og gelatto. Líka ís í vél sem er víst frábćr, ţó ég hafi ekki smakkađ hann sjálf.

6/12/04 06:00

Von Strandir

Ísbúđin á Hagamel er međ besta ísinn í bćnum.

6/12/04 06:00

Nafni

Jamm...sammála.

6/12/04 06:00

Furđuvera

Ég fer nú bara oftast í Bettís, ágćtis ís ţar ef ţiđ nenniđ ţangađ...

6/12/04 06:01

RokkMús

Ég fer bara á Ungó.

6/12/04 06:01

hundinginn

Hvernig vćri ađ setja upp ísstand á Sprengisandsleiđ. Oft er ţar ansi heitt á löngum dögum.

6/12/04 06:01

Afnám Ţrćlahalds

Jamm Bettís er almennilegur ís. Bý nćstum viđ hliđina á ţeirri frábćru ísbúđ. Ekkert nema lúxus.

6/12/04 06:02

Helena

Órćkja, síđast ţegar ég vissi var ítalskur ís búinn til úr dýrindis eggja- og rjómablandi. Ţađ sem inniheldur vatn er nćr ţví ađ vera svo kallađ „Sorbet“, sem vissulega má sjá í bland viđ hinn hefđbundna ítalska ís í ísborđinu.

Mig rámar óljóst í ađ hafa smakkađ ţennan „ítalska“ ís í Síđumúlanum, og ég get vottađ ţađ ađ hann var ekki ítalskari en Gísli á Uppsölum.

6/12/04 06:02

Limbri

Hvađan kemur sorbet ?

-

6/12/04 07:00

Hexia de Trix

Ţađ má Hóras sjálfur vita!

En ég vil taka ţađ fram ađ ég er sammála Ívari međ ţessa gagnrýni. Hann bara stal af mér félagsritinu. [Brestur í óstöđvandi grát]

6/12/04 07:01

Lómagnúpur

Hann hét nú upphaflega Giovanni, sonur ítalsks duggara.

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 19/4/19 21:11
  • Innlegg: 12345
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!