— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Pistlingur - 3/12/04
Um Ríkisútvarpiđ

Mikiđ hefur veriđ ritađ og rćtt um hlutverk Ríkisútvarpsins upp á síđkastiđ og sitt sýnist hverjum. Sumir vilja selja, ađrir vilja hafa óbreytt og enn ađrir vilja breyta en samt leyfa ríkinu ađ eiga. Ég er sammála ţví ađ breyta ţurfi rekstrinum á RÚV en ţađ má alls ekki selja ţađ einkaađilum! Hvers vegna? jú, skođun mín fer hér á eftir.

Ríkisútvarpiđ hefur mikilvćgum skyldum ađ gegna. Fyrst ber ađ nefna öryggishlutverkiđ. Ţegar ţetta er nefnt ţá fara andstćđingar Ríkisútvarpsins ađ tala um 17. júní 2000. Ţá brást stofnunin öryggishlutverki sínu, hefur viđurkennt ţađ og hafa hlutađeigandi ađilar iđrast ţess. Ţegar fólk er beđiđ ađ nefna annađ dćmi ţá rekur ţađ í rogastans og reynir ađ babla sig út úr umrćđunni međ ţví ađ segja „Er ţađ ekki andskotans nóg?“ Nei! ţađ er ekki nóg! Ríkisútvarpiđ hefur í gegnum áratugina látiđ vita af öllum hugsanlegum hamförum og óveđrum. Ég minnist ţess ađ fyrsti ađilinn til ađ nefna snjóflóđ á vestfjörđum 1995, hvort heldur var Flateyri eđa Súđavík, ţá var ţađ Ríkisútvarpiđ sem flutti stöđugar fréttir frá nánast fyrstu stundu. Ţeir sendu frétta- og myndatökumenn og tóku mjög faglega á málunum. Ţegar snjóflóđiđ féll á Súđavík sendi Stöđ 2 sinn mesta ćsifréttamann á stađinn og hann var ótrúlega óforskammađur og frekur. Ríkisútvarpiđ tók á málunum af nćrgćtni og fagmennsku og hélt uppi stöđugu upplýsingaflćđi.

Annađ hlutverk Ríkisútvarpsins er ađ standa vörđ um menninguna í landinu. Stofnunin hefur veriđ ađ sinna sínu hlutverki vel hvađ ţađ varđar. Á rás 1, rás 2 og í sjónvarpinu vil ég nefna nokkur atriđi sem myndu hverfa ef Ríkisútvarpsins nyti ekki viđ.

Útvarpsleikrit
Lestur útvarpssögu
Klassísk tónlist af öllum toga
Sjónvarpsleikrit, gömul og ný
Íslensk popptónlist sem ekki er flutt eingöngu af Írafári eđa Í svörtum fötum
popp- og rokktónlist sem hvergi annars stađar fćr spilun
Gettu Betur
Vandađir fréttaskýringaţćttir
Spaugstofan
Myndir og sjónvarpsţćttir frá öđrum löndum en enskumćlandi löndum
og svo mćtti lengi telja!

Á miđlum 365-ljósvakamiđla er eingöngu hugsađ um ađ selja ákveđiđ efni til ákveđins markhóps, annađ ekki. Ríkisútvarpiđ er hins vegar síst ađ hugsa um ţá hliđ málanna. Ef Ríkisútvarpiđ verđur selt ţá verđur allt á sömu bókina lagt, allir hugsa um ađ ţóknast markhópi og ekkert óvenjulegt má gera. Ţá hverfur allt sem frumlegt getur talist úr okkar samfélagi og verđur steingelt í eđli sínu. Viljum viđ ţađ? Ég held ekki! Og okkar sérstćđi í menningu og listum hverfur alveg.

Stöndum vörđ um Rúv og leggjum hart ađ stjórnvöldum ađ efla hag ţess og auka viđ úrvaliđ en ađ skera ţađ niđur.

   (214 af 287)  
3/12/04 23:01

Z. Natan Ó. Jónatanz

Heyr, heyr!

3/12/04 23:02

Jóakim Ađalönd

Jú, mikiđ rétt hjá ţér Ívar minn, en ţađ ţarf samt ađ stinga á ýmsum kýlum.

4/12/04 00:00

Haraldur Austmann

Tökum bara BBC til fyrirmyndar. Ţá verđur ţetta allt í lagi.

4/12/04 00:00

Ívar Sívertsen

Kýlin eru mörg en ţau eru yfirstíganleg án sölu stofnunarinnar.

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 3/10/19 22:43
  • Innlegg: 12346
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!