— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Dagbók - 3/11/03
Ţađ var ađfangadagskvöld...

Iss... ţiđ haldiđ ađ ţiđ hafiđ átt viđburđaríkt ađfangadagskvöld? Jah... ég skal bara segja ykkur mína sögu!

Byrjar á ţorláksmessu ţegar bíllinn bilađi og enn átti eftir ađ kaupa 2 gjafir, 1 millistykki og framlengingarsnúru. En sem betur fer er raftćkjaverslun hér handan viđ horniđ inni í miđju hverfi og ţangađ rölti konan. Hún fór í leiđinni niđur í bć hér og keypti ţćr 2 gjafir sem eftir voru. Síđan var jólaarfinn skreyttur án áfalla og allt gekk vel fyrir sig ţar í hádeginu á ađfangadag. Ţá vorum viđ stödd ásamt dćtrum okkar hjá foreldrum mínum og gerđum eins og á hverju ári, fengum okkur heitt súkkulađi og laufabrauđ. Ţar tókst yngri dóttur okkar ađ brenna sig ađeins á tungunni ţar sem ekki var búiđ ađ kćla hennar heita súkkulađi međ mjólk. Viđ hugsuđum međ okkur ađ fall vćri fararheill og dagurinn gekk mjög vel ţangađ til viđ fórum ađ útbúa matinn. Hamborgarhryggurinn var kominn í ofninn og ég var ađ gera sykurbráđarhjúpinn. Ég var full snemma í ţví og hellti ţví í skál. Svo var fariđ ađ huga ađ öđru. Viđ ćtluđum ađ vera međ okkar útgáfu af Waldorfsalati... sem er án hnetna og sellerís. Ţeytararnir í ţeytarann fundust ekki fyrr en mér datt í hug ađ leita í skáp ţar sem viđ geymum ţurrefni. ţar voru ţeir í krukku... alla vega ţá hófst konan mín handa viđ ađ ţeyta rjóma í sallatiđ. Ég fór ađ huga ađ ketinu og tók skálina međ sykurbráđinni og skellti inn í örbylguofn. Svo ţegar bráđin var tilbúin tók ég mér viskustykki í hönd og tók skálina út. Ég hugsađi mikiđ um ađ passa ţađ ađ ég brenndi mig ekki. En auđvitađ sullađi ég á ţumalputtann á mér... og ég skellti skálinni á borđiđ ţar sem ég veit ađ sykurbruni er einn sá skćđasti. Ţegar skálin skall á borđinu slettist upp í lófann á mér og ég rauk beint í kaldavatniđ og kćldi leeeeeeengi. Á međan ég var ađ kćla var konan mín ađ hrćra eitthvađ í sykrinum og eitthvađ ađ skipa dćtrum okkar fyrir um leiđ og missti gaffal međ bráđinni á á stóru tána á sér. Hún fór og kćldi ţađ... en ţađ var ekki eins alvarlegt og hjá mér. Ég tók ţá til viđ ađ smjörsteikja humarhala og flambera ţá međ annari hendi ţví hin var í kćlingu. Konan mín ţurfti ađ kveikja í humrinum en hún var međ stórutána á kafi í vatni... ég hefđi viljađ vera međ falda myndavél ţarna! Humareldunin tókst betur en áđur og var hann hafđur í forrétt. (viđ vorum sem sagt búin ađ maka helvítis sykrinum á kjötiđ) Síđan var kjötiđ tekiđ út til kólnunar á međan humarinn var borđađur. Síđan gekk ţetta eins og hjá flestum... nema ég var ekki kominn í skyrtu ţegar ég brenndi mig og fór í stađinn í einhverja gamla skyrtu sem ég var međ fráhneppta skyrtu allt kvöldiđ. Konan mín náđi ekki ađ greiđa sér eđa dćtrunum hvađ ţá ađ mála sig. Hún neitađi ađ láta taka myndir ţetta kvöld og ég virti ţađ viđ hana. Jólagjafirnar voru opnađar og vonbrigđi kvöldsins voru ađ Sannleikurinn um Ísland er ekki enn til á mínu heimili. Svo kom jóladagur. Ég vaknađi ekkert sérstaklega hress en búinn ađ jafna mig á brunanum ţó ađ talsverđar blöđrur séu á brunastöđum. En ţá kom annađ... ég er lagstur í magapest! AF HVERJU? Á ŢESSARI MIKLU MATARHÁTIĐ ŢARF ŢESSI SĆLKERI AĐ VERA MAGAVEIKUR? Ég er verulega svekktur en er samt búinn ađ vera ađ hlćja ađ ţessu. Ţetta verđur fín saga ađ segja barnabörnunum.

   (237 af 287)  
3/11/03 01:01

Galdrameistarinn

Ţađ á ekki af ţér ađ ganga greyiđ mitt. Vona sammt ađ ţú sitjir ekki á dollunni međ lappann í fanginu viđ ađ skrifa ţetta.

Jólakveđja frá Galdra og familíu sem átti frábćrar stundir í eldhúsinu í gćr.

3/11/03 01:01

Ívar Sívertsen

Nei... engan á ég lappann og borđtölvuturn og 20" skjár komast ekki fyrir ţar sem dollan er. Ţess vegna skrifađi ég ţetta milli „hríđa“

3/11/03 01:02

Vímus

Ekki brenni ég mig á bjórnum. Skál !
Ég óska ţér gleđilegra daga ţađ sem eftir er.

3/11/03 02:01

SlipknotFan13

Hrćđilegt ađ heyra. Liggur viđ ađ mađur bjóđi kauđa í pizzu og bjór á öđrum degi jóla.

1/12/04 03:00

Skabbi skrumari

Ţetta er rosalegt, vonandi ertu ţó búinn ađ jafna ţig kallinn... skál...

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 3/10/19 22:43
  • Innlegg: 12346
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!