— GESTAPÓ —
Í uppáhaldi:
Félagsrit:
Ívar Sívertsen
Friđargćsluliđi.
Heiđursgestur og  skáldjöfur.
Pistlingur - 2/11/03
Skriffinnur

Já elsku dúllurnar mínar, fjelaxrit nr. 50 hjá mér!

Ég hef oft velt ţví fyrir mér hvers vegna ég gerđist aldrei rithöfundur eđa leikritaskáld eftir ađ hafa lesiđ margt af ţví sem ég hef skrifađ hér á Gestapó.

Ţegar ég var lítill átti ég ţađ til ađ búa til heilu leikritin um tóma helvítis vitleysu eđa jafnvel alvarleg málefni. En ţađ sem strandađi alltaf á var ađ ég fann aldrei neinn í hlutverkin. Ég ćtlađi nefnilega ađ semja ofan í hvern leikara fyrir sig og ţađ vildi aldrei neinn vera međ. Svo ţegar ég ćtlađi bara ađ skikka fólk til ađ vera međ ţá var ţađ náttúrulega ekki hćgt af skiljanlegum orsökum. En móđir mín var međvituđ um ţetta áhguamál mitt og spurđi mig hvort ég vildi ekki semja smá leikrit fyrir ćttarmót sem stóđ fyrir dyrum. Ég stökk hćđ mína af kćti og fór strax ađ velja í hlutverk. Ég sýndi móđur minni hlutverkaskipan og hún spurđi ađ bragđi tveggja spurninga: Hvar er leikritiđ og hverjir verđa eftir til ađ horfa? Viđ ţetta kođnađi niđur allur áhugi minn um sinn.

Nokkuđ mörgum árum síđar ákvađ ég ađ prófa ađ skrifa smásögu. Ég byrjađi bara og lét hausinn og puttana vinna saman nánast stjórnlaust. Eftir nokkra daga var ég kominn međ 30 blađsíđur af persónukynningum og mjög hćgfara atburđarás. Ég hafđi samt ekki lagt árar í bát og ákvađ ađ gera ţetta bara ađ bók. Nokkrum vikum síđar tók ég aftur til viđ skriftir og klárađi nćstu 10 síđur. Svo las ég ţetta yfir og skildi vćgast sagt hvorki upp né niđur í ţessu og eftir ađ ég komst ađ ţví ađ foreldrar mínir hefđu komist í ţetta og skildu enn síđur hvađ var á seyđi ţá var ţetta látiđ hverfa.

Síđan ţá hef ég lítiđ sem ekkert fengist viđ skriftir ţangađ til Gestapó kom til sögunnar. Hér skáldar mađur af hjartans list ef manni sýnist sem svo. Hér yrkir mađur og gefur sviđsskipanir í grćnu, hér fer mađur međ einrćđur sem fá Shakespeare og Sófókles til ađ kođna niđur, hér fćr mađur ađ gera margt af ţví sem mađur vill.

Ég hef fundiđ fjölina mína í skrifum og kem til međ ađ halda áfram ađ nota Gestapó í ţeim tilgangi.

(fer út til vinstri og hnerrar)

   (238 af 287)  
2/11/03 21:00

Barbapabbi

Guđ hjálpi ţér herra Ívar!

2/11/03 21:00

Ívar Sívertsen

takk (sýgur upp í nefiđ)

2/11/03 21:00

Nornin

Til hamingju Ívar minn
*klappar Ívari á bakiđ*

2/11/03 21:00

Dillinger

Já til hamingju
*Klappar Ívari á bakiđ, ađeins of fast svo hann dettur niđur og er hreyfingarlaus um stund*

2/11/03 21:00

Skabbi skrumari

Sá á fjölina sem á völina.. Skál

2/11/03 21:00

Sjöleitiđ

Já, hér er gott ađ vera. Skil ţig mćtavel.

2/11/03 21:01

Heiđglyrnir

Já, Ívar minn ţetta hafđi ég gaman af ađ lesa, ţér eruđ heiđursmađur.

2/11/03 22:00

Jóakim Ađalönd

Ég vissi ađ í ţér byggi skáld. *Fer ađ syngja jólalag Ívars*

Ívar Sívertsen:
  • Fćđing hér: 11/8/03 12:21
  • Síđast á ferli: 3/10/19 22:43
  • Innlegg: 12346
Eđli:
Ákaflega fagur ungur mađur međ mikinn metnađ og kann sig á allan hátt. (hann lćrđi ţađ á kvöldnámskeiđi hjá Bréfaskóla SÍS)
Frćđasviđ:
Ég veit allt, get allt og kann allt en fer rosalega leynt međ ţađ og kann ađ fela ţađ vel.
Ćviágrip:
[i]Fćddur ađ handrađanesi á sóđbrókarströnd í Ristilfirđi. Lést skömmu síđar. Reis upp frá dauđum eftir korter og bađ um brauđ. Eftir ţađ var ekki aftur snúiđ. Hann hefur síđan veriđ ánetjađur Baggalúti og virđist ekkert vera ađ skána.Hann fékk sér fćđingarblett á kinnina skömmu áđur en hann lét taka hann af sér. Hann hló skömmu eftir ţađ. Ívar hefur nú hafiđ búskap á Eyđibýli á Auđkúluheiđi. Hann hefur aldrei veriđ viđ kvenmann kenndur en hann er all oft kenndur. Sívertsenćttin hefur lýst hann útlćgan og krafist ţess ađ hann afsali sér ćttarnafninu og taki upp nafniđ Nestrevís en hann hefur margsinnis hafnađ ţví. Ef ţú ert ađ lesa ţetta ennţá ţá ert ţú líklega jafn skemmdur og Ívar... ef ekki skemmdari barasta. Ertu enn ađ lesa? Nei nú lćt ég leggja ţig inn á geđdeild! Ţađ er ekki heilbrigt ađ lesa svona langt! Viltu hćtta ţessu! HĆTTU SEGI ÉG!!! Ef ţú ert enn ađ lesa og finnur ekki fyrri vott af ţreytu ţá skal ţví bćtt viđ ađ ţegar Gestapó var opnađ í árdaga ţá gerđist Ívar fastagestur hiđ snarasta. Hann hefur ć síđan veriđ einn virkasti gestapóinn og ritađ mikiđ. Hins vegar er ljóst ađ hann kemur til međ ađ auka viđveru sína á Gestapó á komandi árum ţví nú hefur hann komiđ sér í innivinnu viđ tölvu. Ertu enn ađ lesa ţetta? ÉG held svei mér ađ ţú ćttir í alvöru ađ leita ţér hjálpar. Ég er löngu hćttur ađ lesa ţetta... ég veit ekki einu sinni hvađ stendur eftir línu ţrjú. En hvađ um ţađ. Síđan hafa mörg vötn runniđ til sjávar og eiginlega svo mikiđ ađ ţađ er ekkert salt eftir í sjónum, ţađ lagđi á flótta upp í ár og stöđuvötn ţannig ađ nú er sjórinn pakkfullur af ferskvatnsfiskum og ferskvatnshvölum. En ţađ bar til um ţessar mundir, ađ bođ kom frá Megasi keisara, ađ skrásetja skyldi alla drykkina. Ţetta var fyrsta skrásetningin og var gjörđ ţá er Gylfi Ćgisson var blandstjóri í Stúdjó Sýrlandi. Fóru ţá allir til ađ láta stjaksetja sig, hver til sinnar borgar. Ţá fór og Rúnar Ţór úr Litlu Hraunum frá Hótel Borg upp í Morgunblađshús, til borgar Davíđs, sem heitir Hádegismóar, en hann var af ćtt og kyni Davíđs,ađ láta skrásetja sig ásamt Maríu hjákonu sinni, sem var ţung. En međan ţau voru ţar, kom sá tími, er hún skyldi verđa léttari. Ćldi hún ţá bjór sinn frumdrukkinn, sagđi hann vondan og lagđi hann í fötu, af ţví ađ eigi var romm handa ţeim í gistihúsi. En í sömu byggđ voru barţjónar úti í haga og gćttu um nóttina drykkja sinna.Og vörđur laganna stóđ hjá ţeim, og dýrđ Áfengis ljómađi kringum ţá. Ţeir urđu mjög fullir, en löggimann sagđi viđ ţá: Veriđ óhrćddir, ţví sjá, ég bođa yđur mikinn fögnuđ, sem veitast mun öllum lýđnum: Yđur er í dag afréttari fćrđur, sem er Hristur og hrćrđu, í Mogga Davíđs.Og hafiđ ţetta til marks: Ţér munuđ finna gubb vont, lagt í fötu. Og í sömu svipan var međ löggumanninum fjöldi himneskra hljómsveita, sem lofuđu stuđ og sögđu: Dýrđ sé stuđi í Hádegismóum, og fiđur á Davíđ og mönnum sem hann hefur velţóknun á. Ţannig hljóđar hiđ heilaga stuđspjall. Og ţegiđu svo!