— GESTAPË —
Mosa frŠnka
Ëbreyttur gestur.
Gagnrřni - 1/12/03
Shalimar

Stj÷rnuleit Ý AusturstrŠti?

Ůa­ var dimmur og stormvi­rasamur fimmtudagur Ý nˇvember.

═ daufri skÝmunni frß g÷tuljˇsunum l÷g­um vi­ af sta­ Ý enn eina ˇvissufer­, ■rj˙ saman og ekki lÝti­ sv÷ng. J˙lÝa okkar var enn ˙ti Ý Danaveldi, og var sjßlfsagt Ý kaffilei­angri ß Strikinu ß sama tÝma og vi­ fˇrum Ý hßdegismat. Ů÷ngull hinn trausti en ÷rlÝti­ heimski skˇsveinn okkar skutla­i okkur ni­ur Ý mi­bŠ, ■ˇ hann sÚ au­vita­ ekki me­ ÷kurÚttindi, en hlutverki hans lauk um lei­ um vi­ stigum ˙r bÝlnum vi­ r÷nd Tjarnarinnar, enda erfitt a­ eiga vi­ hann gßfulegar samrŠ­ur. M˙s-LÝ var lei­togi vikunnar, Mosa og Ů÷ngull a­eins fylgdarmenn og samsnŠ­endur, og me­ ■ß vel skilgreindu verkaskiptingu hra­a­i ■renningin sÚr Ý ßtt a­ ßfangasta­ sÝnum.

═ Fˇgetagar­inum, sem svo er nefndur eftir a­ Sk˙li fˇgeti var hßlsh÷ggvinn ■ar, snÚri M˙s-LÝ sÚr Ý nokkra ˇvissuhringi, eins og snotur Ë­inshani ß hei­arvatni, til a­ auka ß spennuna hjß hinum og einnig til a­ sřna sÝ­kjˇlinn Ý sÝnu besta ljˇsi. ┴kve­nari Ý fasi (ef til vil vegna ßhrÝfa hins gˇ­a Sk˙la, sem leit ni­ur ß fer­ okkur me­ strangan en ■olinmˇ­an lßt˙nssvip) stefndi h˙n milli h˙sanna, yfir Ingˇlfstorg a­ AusturstrŠti.

Shalimar hÚt ßfangasta­ur okkar, austurlenskt veitingah˙s. Hßdegistilbo­ var ß tvennskonar karrÝrÚttum, ÷­rum me­ grŠnmeti og hinum me­ kj˙klingi, bornum fram me­ hrÝsgrjˇnum og ÷rlÝtlum bletti af raita. D÷murnar hÚldu sÚr vi­ grŠnmeti­ en skˇsveinn ■eirra, verandi karlma­ur me­ ■eirri ■÷rf ß keti sem ■vÝ fylgir, panta­i bl÷ndu beggja rÚtta. Seti­ var og bor­a­.

Mosa kva­ matinn ekki sem verstan, en vi­urkenndi a­ h˙n hef­i hvort e­ er ekki b˙ist vi­ upplifun ß bor­ vi­ kv÷ldver­ ß Austur-IndÝafÚlaginu. M˙s-LÝ og Ů÷ngull, sem teki­ skal fram a­ dvalist hafa Ý ■vÝ landi ■ar sem allra bestur indverskur matur fŠst, Englandi, ur­u raunar fyrir vonbrig­um og t÷lu­u lßgstilltum rˇmi um andleysi Ý matarger­inni.

Sta­urinn sjßlfur er ekki ˇhuggulegur. SmŠ­ hans telst ekki l÷stur Ý sjßlfu sÚr, en nefna mß a­ ß vetrardegi eins og ■eim sem hÚr um rŠ­ir, ver­ur dulÝti­ napurt ß jar­hŠ­. Okkur var bo­i­ bor­ ß efri hŠ­, en af fyrri reynslu kusum vi­ a­ halda okkur fjarri reykingadeildinni ■ar. Kulda vegna, a­ hluta til, yfirgßfum vi­ Shalimar Ý leit a­ kaffibolla ß ÷­rum sta­. Hann fengum vi­ ß CafÚ ParÝs, ■vÝ gˇ­a kaffh˙si, og sŠmilega ßnŠg­ vi­ hßdegisver­inn Ý heild fˇrum vi­ aftur ˙t og upp Ý bÝl Ů÷nguls, lÝfhrŠddar en saddar.

[Hinn lÝtillßti skˇsveinn okkar fÚkk a­ ■essu sinni a­ luma nokkrum or­um a­ Ý gagnrřninni. Ni­randi athugasemir um gßfnafar hans (e­a ÷llu heldur sßrlegan skort ß ■vÝ) eru alfari­ frß honum runnar. Ůa­ a­ hann gerir sÚr n˙ grein fyrir takm÷rkum sÝnum sřnir a­ kennsla okkar og ■jßlfun er n˙ loksins farin a­ skila sÚr. VŠntum vi­ mikils af honum Ý framtÝ­inni, ef fram heldur sem horfir.]

   (24 af 28)  
Mosa frŠnka:
  • FŠ­ing hÚr: 1/11/03 17:13
  • SÝ­ast ß ferli: 18/11/10 19:12
  • Innlegg: 91
E­li:
Af fixlensku bergi brotin. Hasarmßlarß­herra og forsetafr˙ Baggal˙tÝu.
FrŠ­asvi­:
Drengskapur
Ăvißgrip:
FŠdd ß Fixlandi. RŠnt a­ heiman 15 ßra samkvŠmt Annßlum Fixlendensis. Birtist aftur Ý heimildum ß ┌tr÷st Ý Nor­ur-Noregi 2-3 ßrum seinna. FŠr far me­ saltfisksskip su­ur og fer aftur ß latÝnuskˇla Ý Ůrßndheimi, ver­ur st˙dent og fer Ý nßm Ý K÷ben. Skiptinemi Ý Estitotilandi Ý eitt ßr. Lykur prˇfinu me­ lokaritger­ um vi­tengingarhßtt Ý basnesku og atlensku. N˙ Ý ˙tleg­. Starfar vi­ fornleifaf÷lsun. Hefur aldrei losna­ vi­ fixlenskan hreim.