Mikiđ er nú rokiđ í henni Reykjavík alltaf velkomiđ og indćlt.
Annađ en skítablásturinn í Kópavoginum, fimbulgarrinn í Mosó eđa andfúlt fjúkiđ úti á Nesi.
Alveg ţótti mér drepfyndiđ ađ senda Svarthöfđa í fullum skrúđa á opnun prestastefnu. Djókur ársins.
Svarthöfđi hefur raunar alltaf veriđ í miklu uppáhaldi hjá mér; ţegar ég var lítill dreymdi mig alltaf um ađ hann vćri pabbi minn.
Nú Icesave er liđiđ í aldanna skaut
og aldrei ţađ kemur til baka
– nemef vort fallvalta forsetaskraut
fúlsar viđ ţessháttar andstyggđargraut
og neitar viđ nafn sitt ađ haka.