jólakúla sem snjóar
þegar hún er hrist.
og illfært að koma sér héðan.
Leggðu þá sköfu að skeggjuðum pung
uns sköllóttur ertu að neðan.
Opnast þá heimsins hýrasta braut
– hólpinn þú gengur í burtu.
En ólukkans lággresið, loðið í graut
liggur í hversdagsins sturtu.
kertaljós og hórerí.
Það væri ráð að veita hér
viðvarandi kvennafrí.
Ertu dauður, elsku vin?
Æ, hvað það var gott.
Lokast þá þitt ljóta gin
og lævíst hverfur glott.
Oní holu hnígur brátt
hræ þitt, önd og sál.
Ég mun lyfta horni hátt
og hrópa glaður: Skál!
á ævi minni
- ég efalítið ekkert kynni.
Og ef mér hefði enginn kennt
með ást og striti
- ósköp fátt ég vissaf viti.
Ef mér væri ekkert kært
og efst í huga
- til lítils mætti líf mitt duga.
Og ef mér hefði enginn bent
á opna stíga
- ég sæll í skó minn myndi míga.
af nýfasískum fautum.
En sjömenningar sigla frá
sínum skuldunautum.
geimverur, að sönnu.
Ein í eigin heimi
með allt á vorri könnu.
(Jesú vegna) snæða.
Ekki vill hann einn með penis
efnahagsmál ræða.
pína er hin mesta
að þjóðin ætli endilega
að eltast við það besta.
og duflar upp úr skónum
þú endar ein á báti
með ógleði, á sjónum.
eini sanni vinur.
Sáluhjálp og huggun hans
hvað svo sem á dynur.
Í því liggur fólgin fró
friðarathvarf, hugarró
og svo mætti lengi, lengi telja.
Leiðist mér því upp að þurfað selja.
Sakna munu flestar þjóðir hans.
Með honum fljóðin fjölmenntu í sturtu
forðum – þá hann steig sinn sóðadans.
Ótrúlegt að menn skuli enn fyllast hugaræsingi þegar minnst er á apakenningu Darwins, en hún á rætur allt aftur til daga Anaxímanders, hins gríska. Og enn ótrúlegra raunar að menn skuli ekki veita meiri eftirtekt kenningu Pýþagorasar í Filosofúmenu um að sálir dýranna komi frá stjörnunum. En menn hverfa tæpast svo glatt frá heilstefnunni.
Við Gudda kíktum út að éta í gærkvöldi. Maturinn var ágætur sosum, ég fékk mér signa grásleppu á hvannjólabeði og Gudda fékk sér gufusoðnar lambalappir með púðursykurgljáðu skarfakáli. Ágætismatur alveg. Allavega - svo fengum við reikninginn og þá rak mig í rogastans. Tólf krónur fyrir signa grásleppu og sjö krónur og 13 aura fyrir lambalappirnar! Þetta er náttúrulega galið. Sérstaklega í ljós þess að náunginn sem afgreiddi okkur var einhver fjandans útlendingssauður sem ekkert virtist skilja- sennilega kominn hingað frá ...
Aldrei hefði mig órað fyrir því, fyrir nokkrum áratugum, að Morgunblaðið ætti eftir að verða grímulaus áróðurssnepill fyrir Íhaldið!