órétti, spillingu, valdi.
Hér kvenmađur nćst ekki neinn
nema gegn ást, eđur gjaldi.
Ég er tvöhundruđ í dag.
Ég verđ gleymdur á morgun
en ég er frćgur í dag.
Ţađ er eins og hagmćltar fyllibyttur hafi aldrei orđiđ 200 ára fyrr.
ógn eru háar
horfur á heimilum
hélugráar
gleypt hafa góđćriđ
gírugir apar
vísital vona
og vćntinga hrapar
frćgđ ţinni
dallur dóps og sćlu
pólsins stjarna
starir niđurlćgđ
yfir Fáskrúđsfjörđ
smygli öngvu eirir
armur laga
upprćtir amfetamín
en lyfseđla ljúfa
fćr lögregla
aldrei upp tekiđ
Mér finnst gott ađ maula ís,
mikiđ fínt og gaman.
Mamma er sko í mussu úr flís,
mikiđ er ţađ gaman.
Er annars ađ pćla í ţví hvort ţetta „sko“ eigi kannski ekkert heima ţarna. Ţađ er náttúrulega danska.
Hvađa lýđskrymjandi frođusnakki datt í hug ađ kalla ţessa dragúldnu dökkdimmu dagleysu sunnudag? Hvílík og önnur eins andskotahelvísk óskhyggja. Nćr vćri ađ nefna ţessa viđvarandi ljósleysu blökkudag. Ţessum undirliggjandi ömurđarlygum ţjóđfélagsins verđur ađ linna.
Hvurjum er ekki sléttdrellisama um kynhneigđ verđandi eđa núverandi forsćtisráđherra?
Eina krafan sem ég geri er ađ ţessir skítsokkar hysji upp um sig brćkurnar hćtti ađ riđlast aftan á raufaumri alţýđunni.
álögur íbúđa
ógn eru háar
horfur á heimilum
hélugráar
gleypt hafa góđćriđ
gírugir apar
vísital vona
og vćntinga hrapar