Mér finnst gott ađ maula ís,
mikiđ fínt og gaman.
Mamma er sko í mussu úr flís,
mikiđ er ţađ gaman.
Er annars ađ pćla í ţví hvort ţetta „sko“ eigi kannski ekkert heima ţarna. Ţađ er náttúrulega danska.
Jćja, dreif mig í dag og sagđi mig úr ţjóđkirkjunni. Komst ađ ţví ađ ég var skráđur ţar sjálfkrafa útaf mömmu.
Fólk varđ auđvitađ mishresst međ ţetta, skiljanlega. Best ţótti mér samt konan fyrir aftan mig í röđinni – hún kallađi mig Júdas.
Vér erum geymd í geimi
geimverur, ađ sönnu.
Ein í eigin heimi
međ allt á vorri könnu.
Svei mér ţá. Af hverju drullađist ég ekki suđur á bóginn međan ég hafđi tćkifćri til? Eins og mamma sagđi mér ađ gera.
Helvítis klúđur.